மே தினம்

May Day celebrations in Bangladesh
Image credits – google

இந்த ஒரு நாள் மட்டும் உலகமே உழைப்பாளர்களை தூக்கி வைத்து பேசும். இந்த ஒரு நாள் மட்டும் ஜனநாயக முகமூடி அணிந்த முதலாளித்துவ அரசு ஏதோ உழைப்பாளர்களுக்காகவே உருவெடுத்ததை போல் உரை ஆற்றும். இந்த ஒரு நாள் மட்டும் காணும் இடம் எல்லாம் செங்கொடி பறக்கும். இந்த ஒரு நாளில் மட்டும் ஊடகங்களில் “உழைக்கும் மக்கள் உள்ளம் காய் ரெட் ரெட்” போன்ற பாடல்கள் ஒளிபரப்பப்படும். அடுத்த நாள் உழைப்பாளிகளின் உரிமைகளை குறித்து பேசினால் இவர்கள் யாரும் சீண்ட கூட மாட்டார்கள், ஏன் என்றல் இவர்கள் யாருக்கும் உழைப்பாளர்கள் நலன் மீதான உண்மையான அக்கறையோ புரிதலோ இல்ல. இன்று காலை ஒரு தோழர் உடன் உரையாடும் பொது அவர் பணி சுமை காரணத்தினால் 2 நாள் உறங்காமல் இருந்தார், உழைப்பாளர்கள் தினத்தன்று கூட உழைப்பாளருக்கு ஓய்வு இல்லையா என்று கேட்டதற்கு அவர் தேவை ஓய்வு அல்ல சுரண்டலில் இருந்து விடுதலை என்றார், பாவம் அவருக்கு நேர சுரண்டல் ஒரு சுரண்டலாய் தெரியவில்லை போல. 8 மணி நேர வேலை, 8 மணி நேர ஓய்வு, 8 மணி நேர உறக்கம் என்பது உழைப்பாளர் தின முழக்கத்துக்கான ஒரு வாசகமாக மட்டுமே மாறி போனது.

பெண்களின் பங்கேற்பு

ஒவ்வொரு ஆண்டும் மே தினத்தன்று எங்கள் கட்சி அலுவலகத்தில் கொடி ஏற்றும் விழா நடைபெறும். கட்சி அலுவலகம் வீட்டின் கீழேயே என்பதால் அம்மா வரும் தோழர்களுக்கு டீ போட்டு கொண்டு இருந்தார். டீ போட்டு முடித்ததும் அவள் பனி முடிந்ததை கருதி ஓய்வு எடுக்க ஆரம்பித்து விட்டார். கீழே இறங்கி சென்ற அப்பா அம்மாவையும் என்னையும் ஒரு பேச்சிற்கு கூட அழைக்கவில்லை. பெண்களே பங்கேற்காத அந்த மே தின விழா இனிதே நடந்து முடிந்தது. சமையல் அறையின் ஜன்னல் ஓரம் நின்று கொண்டு இருந்த போது அப்பா பெண்களின் உரிமையை குறித்து தோழர்களுடன் உரையாடிக்கொண்டு இருப்பதை கேட்க முடிந்தது. ” யாருமே இல்லாத கடைல யாருக்கு டா டீ ஆத்துறிங்க ” என்ற விவேக்கின் வசனத்தை போல் பெண்களே இல்லாத சபையில் பெண் உரிமையை பற்றி அவர்கள் பேசிக்கொண்டு இருந்ததை கவனித்த எனக்கு அழுவதா சிரிப்பதா என்று தெரியவில்லை. இது ஒரு சாதாரண வீட்டில் நடைபெற்ற சம்பவம் அல்ல, பெரியாரையும், மார்க்ஸ்யும் பேசும் ஒரு முற்போக்கான வீட்டில் நடந்தேறிய ஒரு அருமையான சம்பவம். இது இந்த இடத்தில மட்டும் அல்ல, நான் இன்று பார்த்த, கலந்துகொண்ட எந்த ஒரு மே தின கூட்டத்திலும், பேரணியிலும் பெரிதாய் பெண்களை பார்க்க முடியவில்லை. முதலில் முற்போக்குவாதி என்று தன்னை தானே சொல்லிக்கொள்ளும் ஒவொரு ஆணும் தங்கள் வீட்டு பெண்களை பொது தளத்தில் இயங்க விட வேண்டும். இவ்வித தடைகளை அனைத்தும் உடைத்து ஏதோ ஒரு கூட்டத்திற்கு பெண்ணே போராடி சென்றாலும் அங்கு உள்ள ஆண் தோழர்கள் ” என்ன போன கூட்டத்துக்கு வரல போல, உங்க கூட்டத்துக்கு நீங்களே வர மாட்டிங்களா” என்று கேட்டு விட்டு ஒரு நமட்டு சிரிப்பு சிரிப்பார்கள். இதில் நான் ஆண்களை மட்டும் குறை சொல்லவில்லை பெண்களிடம் இருக்கும் ஆணாதிக்க மனோபாவம் தான் மிக பெரிய சிக்கலாக உள்ளது. ஏன், பெண்கள் யாரும் உழைப்பது இல்லையா, இல்லை பெண்களை உழைப்பாளியாகவே இவர்கள் கருதவில்லையா…??

உழைப்பாளர்களின் இன்னல்கள்

இவ்வளவு போராட்டத்திற்கு பிறகும் இன்னும் 8 மணி நேரம் மட்டுமே வேலை என்ற கோரிக்கை நடைமுறையில் சாத்தியப்படவில்லை, தொழிற்சங்கங்களே அமைக்க முடியாதவாறு சூழல் நிகழ்கிறது. விடுப்பு கேட்டால் ஒரு மணி நேரம் அனுமதி கொடுப்பதும், ஒரு மணி நேர அனுமதி கேட்டால் அதை நிராகரிப்பதும் இன்னும் நிகழ்ந்து கொண்டு தான் இருக்கின்றது. உழைப்பது பெண்ணாக இருந்தால் இன்னும் பல சிக்கலை சந்திக்க வேண்டி இருக்கும், அங்கங்கே பொருத்தப்பட்டு இருக்கும் கண்காணிப்பு கேமராவில் சிக்காமல் இருக்க நிமிடத்திற்கு ஒரு முறை உடையை சரி செய்வதில் தொடங்கி, வீட்டில் இருக்கும் குழந்தையை குறித்த பயம் வரை அவர்களுக்கு அனைத்துமே சிக்கல் தான். இன்னும் உழைக்கும் மக்கள் ஓடாய் தேய்ந்துகொண்டும், உலக முதலாளிகள் அவர்களை சுரண்டிக்கொண்டும் தான் இருக்கிறார்கள். உழைக்கும் மக்களின் சர்வாதிகாரம் என்பது கானல் நீராகவே இருக்கின்றது.

மே தினம்

Advertisements

3 thoughts on “மே தினம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s